Tryptyk na jesień

Teresa Nowak


Idzie jesień w mokrych butach,

W kusym płaszczu z ortalionu.

Idzie wolno, opieszale.

Zamiast złota w sakwie błoto.

A na plecach worek wspomnień

Na pociechę i na smutek,

Na zgryzotę i nadzieję

Pod taflami kałuż,

W objęciach beztroskich wspomnień

Usypia kurz.

Rozgościły się nad kominkiem bibeloty wspomnień.

Pokarm i trutka duszy

Na długie wieczory, gdy za oknami ciemna plucha

Rachunek sumienia i bilans czynów.




 

 


**

Chryzantemy z ogrodów wędrują na cmentarz.

Osłoda samotności grobowej architektury.

Do ciepłych płomieni zniczy,

Zapachu chryzantemy

Garną się z nicości zmarli.

Nowe oblicza, nowe ich szaty

A światłość i wzniosłość wokół nich

Bez znaków boleści i cierpienia nad miarę.

W drodze do Boga zostawili wszystkie ziemskie sprawy:

Ból i trwogę i niepewność i uniesienia

W tunelu do światełka opadły z nich grzechy.

Człowieczeństwo zamknięte w trumnie

Oddane na przechowanie cmentarnej kwaterze.

W świetle zniczy jawią się bezcieleśnie,

Idee z zamysłu Platona.

W pamięci nie ma miejsca na grzechy

Drodzy zmarli sprawionym bólem oczyścili się.

Śmierć -

Katharsis żywych.

Skąpani we łzach rozpaczy

I bolesnej pianie odczuwalnej straty

Wstajemy

Jak zwykle.

I nie wiem, czy zło

Jakiego zaznano

Pochodzi od drogiego zmarłego

Czy to tylko wymysł jesiennej szarugi.

Nikt nie mówi

O krzywdach wyrządzonych za życia

Jak gdyby nigdy takowych nie było.

Po stokroć opisany i opowiedziany uczynek dobra

Gest ofiarny, spotęgowane miłosierdzie.

***

Z pęku chryzantem, z płomieni zniczy

Twarz matki się wyłania,

Pogodna, jak wtedy gdy śpiewała kołysankę,

Pochylając się nade mną,

Bez śladu cierpienia.

I z ust znikł bólu grymas.

Obok ojca zacna twarz.

I w oczach nie ma zatroskania.

Matka i ojciec jak z ślubnej fotografii,

Wewnętrznym blaskiem mienią się i lśnią

W milczeniu toczy się rozmowa

I w jedną stronę biegną słowa

Z daleka, skądś powraca ból.


Informacja o dokonaniach Pani Teresy w następnej odsłonie.

Już teraz miło nam poinformować że Pani Teresa należy do grupy poetyckiej

„ Wtorkowe Spotkania Literackie”, a Jej utwory są publikowane w Dodatku Literackim do

„ Powiatu Słupskiego” -  „ Wieś Tworząca”